STORE FINDER

      25

      Noel Gallagher's High Flying Birds

      Who Built The Moon?

      Van 4 naar 25 | 2 weken | Release: 24-11-2017 | Label: Sour Mash / [PIAS]

      De lijst met gastbijdragen, onder anderen van Paul Weller en Johnny Marr, is lang. Ook worden netjes de namen van de bandleden en hun instrumenten genoemd. Maar Who Built The Moon klinkt toch vooral als een soloalbum van Noel Gallagher. Een plaat ook waarop hij een verrassend grote experimenteerdrift tentoonspreidt, die is aangewakkerd én in goede banen geleid door producer David Holmes.
      Dat deze veel filmmuziek in zijn cv heeft staan, is bijzonder goed te merken, bijvoorbeeld tijdens enkele instrumentale tussendoortjes maar ook direct aan het begin met het luidruchtige en spectaculaire Fort Knox, dat doet terugdenken aan Fuckin’ In The Bushes, de rellerige opening van Standing On The Shoulder Of Giants, het album waarmee Oasis in 2000 op de proppen kwam. Verder biedt Who Built The Moon nauwelijks tot geen vergelijkingsmateriaal met Oasis. Dit in tegenstelling tot broerlief Liam, die met zijn nieuwe soloplaat juist oude tijden lijkt te willen doen herleven en die ook ettelijke keren het gezongen woord richt tot Noel.
      Noel negeert zijn jongere broer echter in alle opzichten volledig op Who Built The Moon? Hij blikt niet terug. Zijn stip op de horizon bevindt zich geheel ergens anders. Die stip blijft trouwens nooit lang op dezelfde plek want de variatie op zijn derde post Oasis-plaat is enorm. Dat is zowel de kracht van dit album als het probleem dat luisteraars er mogelijk mee hebben. Daarom het dringende advies om Who Built The Moon, dat de spannendste muziek bevat die het Britpopicoon ooit maakte, héél veel draaibeurten, het liefst direct achter elkaar, te gunnen. Gewenning en waardering sluiten dan een duurzaam verbond. Een ander gevolg is dat het steeds moeilijker wordt om hoogtepunten aan te wijzen want Who Built The Moon? blijkt op de wat langere duur wel degelijk één geheel. Een zeer fraai geheel.

      Bron: Platomania / Wim Koevoet

      Terug naar boven